ilumin

นาฬิกาในโทรศัพท์มือถือบอกนาวินว่าอีกไม่กี่นาทีก็เข้าสู่ชั่วโมงที่สองของวันใหม่แล้ว

ในชั่วโมงนี้บนถนนวิภาวดีขาออก ยังมีรถวิ่งอยู่บ้าง ส่วนใหญ่นั้นเป็น taxi 
ที่วิ่งรับส่งผู้โดยสารระหว่างย่านสถานบันเทิงกับย่านแหล่งที่อยู่อาศัยต่างๆทั่วกรุงเทพ ...
กรุงเทพมหานคร... มหานครแห่งเทพบุตร และนางฟ้า

ช่วงนี้ เขา... นาวินทำงานดึกดื่น กว่าจะกลับถึงบ้านก็เลยเที่ยงคืน
การกลับบ้านในเวลานั้น 

"เป็นความเสี่ยง" 

แต่เขายอมรับได้
เพราะถนนหนทางนั้นมีไฟฟ้า และรถราก็วิ่งกันขวักไขว่
แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่เหล่าเทพบุตรและนางฟ้าพากันหลับไหลอยู่ในวิมานของตน 

ถึงเป็นความเสี่ยง แต่มันก็ต่ำมาก มากซะจนคนที่โชคร้ายประสบอุบัติเหตุ หรือโดนดักปล้น(บนทางหลวง)
น่าจะได้ชื่อว่าเป็นผู้โชคดีมากกว่าเป็นผู้โชคร้าย (คงได้ขึ้นหน้าหนึ่งสำนักพิมพิ์หัวเขียวแน่ๆ)

.... 

ช่วงนี้นาวินรู้สึกว่าเขาวางเดิมพันไว้หลายอย่าง 
ทุกอย่างล้วนแล้วแต่มีความเสี่ยง

ออกมาทำงานในมหานครแห่งนี้เพียงตัวคนเดียว...
ออกจากที่ทำงานเก่า มาหางานใหม่...
ฯลฯ

ทั้งๆที่เค้าไม่อยากจะเสี่ยง
แต่ทำอย่างไรได้
คาดหวังกำไรที่สูง ก็ต้องเสี่ยงสูงตามไปด้วย

ถึงแม้ว่าบางครั้งจะพยายามลงทุนโดยไร้ความเสี่ยง
แต่ก็โดนสถานการณ์บังคับ ให้ลงทุนในทรัพย์สินที่มีความเสี่ยงสูง 

"หนักใจ" 

....

อะไรบ้าง... ที่ไม่เสี่ยง

 
นาวินคิดว่าการแอบรักนั้นไม่มีความเสี่ยง
ตราบใดที่บุคคลผู้นั้น ไม่ระแคะระคาย
แต่เนื่องจากไม่มีความเสี่ยง มันจึงไม่มีผลในการลงทุน มันไม่มีผลตอบแทน !!!
แต่มันก็มีความสุข... สุขที่มั่นใจได้ว่าเค้าจะยังคงเหมือนเดิมกับเรา(แต่ไม่ใช่ในฐานะคนรักกัน)

แต่เขา ..นาวิน เขาพลาด

บางครั้งร่างกายของเค้าก็แสดงออกมาเกินกว่าที่สมองจะควบคุม
สถานการณ์บังคับให้เขาเปิดเผยต่อสื่อ
และลงทุนในความเสี่ยง และมีการแข่งขัน...สูง 

สูงจนขนาดที่ว่าถ้าผิดพลาดอะไรขึ้นมา ทุนก็หายกำไรก็หด
ทุกอย่างโดนยึดคืนขายทอดตลาด

"ตายทั้งเป็น!!!" 

...

"หมดกันนนน... สร้างมากับมือ -- รับยาหม่องขาวตราเซียงเพียวอิ้วกับซาลาเปาเพิ่มมั๊ยคะ ^^"
pls pls อย่าให้ได้เอ่ยวาจาแบบนี้เลย
ขอร้องงงง

edit @ 14 Jun 2009 10:42:14 by ilumin