ilumin

บังเอิญ...

บังเอิญว่านาวินคบกับคนๆนั้น มานานหลายปี

บังเิอิญว่าอุดมการณ์ และความรู้สึกเริ่มไม่ตรงกัน --อย่างรุนแรง

บังเอิญว่านาวินใจอ่อน (หรือใจอะไรสักอย่าง) ไม่ยอมเลิกกับคนๆนั้นตั้งแต่เรื่องมันเกิด

บังเอิญว่านาวินรับไม่ได้กับหลายๆคำสัญญา ที่กลายเป็นสัญญาหน้าฝน
โดยที่นาวินคิดไว้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็น แต่เอาความรักมาเป็นใหญ่เหนือ everything คิดว่าสัญญาย่อมเป็นสัญญา

บังเอิญว่าเวลาที่ผ่านมา ทั้งสองคนเริ่มคิดแตกต่าง ฝันแตกต่าง และเป็นอยู่อย่างแตกต่าง

บังเอิญว่าคนๆนั้นมีความทุกข์ ความสุข ความเป็นอยู่ของเขาไปเอง

บังเอิญว่านาวินก็มีความทุกข์ ความสุข ความเป็นอยู่ของนาวิน แต่ชอบที่จะเอาความทุกข์ของเขามาคิดในหัว

บังเอิญว่านาวินเป็นคนที่ชอบวิ่งชนปัญหา 

บังเอิญว่าคนๆนั้นเป็นคนที่ชอบเจอกันที่ปลายเหตุ ปัญหาที่มีตอนนี้ปล่อยให้มันลอยไปตามชะตากรรม

บังเอิญว่าคนๆนั้นปฏิเสธความหวังดีของนาวินตลอด

บังเอิญว่าความหวังดีของนาวินถูกมองเป็นความหวังร้าย (ไม่ใช่ความหวังใหม่)

บังเอิญว่านาวินยอมรับได้ เพราะเวลาจะพิสูจน์

บังเอิญว่าเวลาก็พิสูจน์หลายๆรอบ ในการกระทำหลายๆหน

บังเอิญว่าหลายๆครั้งนาวินขู่ว่าจะเลิกนะถ้ายังทำแบบนี้

บังเอิญว่าคนๆนั้นก็ไม่ได้สลด 

บังเอิญว่ามันก็ยังเป็นแบบอีหรอบเดิม (loop นี้อีกแล้ว)

บังเอิญว่านาวินเหนื่อยมาพอแล้ว
เขาไม่ไหวแล้ว
ไม่ไหวแล้วกับการเป็นคนดี (มั๊ง)

ดีแต่ง่าว นาวินไม่อยากเป็น
shit --ง่าวและเชี่ยมากกว่า นาวินสบถกับตัวเอง เพราะว่าความ(หวัง)ดีของเขามักถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเลวอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

แต่ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้เขาก็ผิด
เพราะเขาเป็นคนกระทำมันเอง
เพราะเขาเลือกที่จะจบเรื่องนี้ด้วยความเด็ดขาด
เพราะเขาเสือกไม่เลิกตั้งแต่แรก !!!